عصیان

تاریخی ، اجتماعی ، سیاسی

بیداری اسلامی یا ازادی سلفی ؟

در اغاز دیگرگونیها در جهان عرب رسانه ها و صاحب نظران وابسته به جمهوری اسلامی با شور و شوق و ذوق بسیار سعی میکردند که خیزشها و خروشهای جهان عرب را خیزشی اسلامی بنامند و در این راستا انقلابهای منطقه ای را انقلابهایی صرفا اسلام گرایانه و غرب ستیزانه جلوه دهند حتی سعی میشد با برگزاری کنفرانسهایی به روشنفکران صاحبنظران و اندیشمندان این جوامع از لحاظ برخورد با غرب ، امریکا و خصوصا اسرائیل خط مشی هایی القا و دیکته شود . اینکه چنین نامگذاری تا چه حد صحیح بوده است یا اینکه برگزاری کنفرانسهای بین المللی در این باره تا چه اندازه در ارتباط با منافع ملی ایران موفق بوده است موضوع سخن نیست. اما اینکه رسانه ها و صاحبنظرانی که میخواستند این جریان را جریان صرفا ضد غربی و برای اسراییل بسان یک زلزله تشبیه کنند تا چه اندازه تا امروز صحیح و باب میل بوده است موضوع این سخن است.

 با شروع این خیزشها و خروشهای عربی برخی گمان میکردند که خیزشهای ضد اسرائیلی در منطقه شروع شده و شمشیر بیدارشدگان مسلمان (=بیداری اسلامی؟) علیه اسراییل برپا خواهد شد و اسراییل را چون زلزله ای مهیب با چالش روبرو خواهد کرد و دیگر ایران در مواجهه با اسرائیل در منطقه منزوی و تنها نیست بلکه اینک کشورههای دیگرگون شده با خواستگاه اسلامخواهی در کنار سیاستهای ایران علیه اسرائیل خواهند بود! و مسلمین یک قدم به وحدت اسلامی نزدیکتر شده اند!

اما با گذشت بیش از دوسال از این جریانات میبینیم نتنها چنین نشده ،شمشیرهایی علیه اسراییل بسیج نشده یا سیاستهایی علیه ان رژیم اتخاذ نگشته که گزافه نیست بگوییم همان شمشیرهایی که برخی انتظار برپا شدنش را علیه اسراییل میکشیدن همینک در تمام جهان عرب علیه شیعیان و حتی ایران برپا شده است! اگر روزگاری سلاطین و حاکمان این کشورها اجازه کوچکترین فعالیت مذهبی گروهی را به اسلامگرایان نمیدادند و با کوچکترین جریان سیاسی اسلامگریان شدیدا برخورد میکردند و نمادهای اسلامی از مدارس و دانشگاه های و ادارات دولتی برچیده شده بود (و ازاینجهت که جلوی رشد افراطگرایی در مناطق مستعد رامیگرفتند -که پیامدش وحشیگری و بینظمی است- کار قابل تقدیری انجام میدادند) امروز گروه های تندرو ی سلفی و وهابی با حمایتهای مالی ال سعود و .... در این کشورها بشدت در حال رشد و عضو گیری هستند و شاخصه ی اصلی چنین گروه هایی ضد شیعی و ضد ایرانی بودن انهاست. برای این گروهها و مذاهب و فرقه ها هرگز مهم نیست که امریکا چه گفته چه کشوری را اشغال کرده  یا در پی چه هدفی است یا اسراییل چه میکند مسلمان را میکشد یا مداوا میکند چقدر از سرزمینهای اسلامی را اشغال کرده وسیاستش برای اینده چست و چه هدفی داردو... هیچکدام از اینها مهم نیست برای انها این مهم است که روافض در منطقه قدرت گرفته اند (روافضی که) "بنا به شایعه " عمر را زنازاده میخوانند همسران رسول الله را زناکار  و بدکاره میگویند(چنانکه در دیدار احمدینژاد با یکی از شیوخ الازهر دیدیم و شبکه های عربی وابسته )  به صحابه توهین میکنند و امثال این... اینها برای ایندسته از مسلمین مشنگ بسیار حائز اهمیت و از نان شب واجب تراست و دشمن این دسته از مسلمین نه امریکا و اسراییل که رافضیان (=بدیدگاه انان) است.  امروز بجای اینکه بخیال خام برخی شمشیرهای مسلمین علیه اسرائیل و غرب و امریکا برپا باشد در حال دریدن شکمهای دختران و زنان در سوریه و عراق  است انهم در راستا  و همراه با سیاستهای امریکاو اسراییل. و اینک جنگ مذهبی شدیدی درحال گسترش بتمامی منطقه است. برخوردهای جامعه ی الازهر و مصر بطور کل هم نشان داده است که انتظار اعتدال و بیطرفی و دعوت به وحدت از انان تا چه بیجا و واهی است . باری، اگر در نام این خیزشها و خروشهای عربی تردید داشته باشیم اما میتوان گفت که این دیگرگونیها تنها چیزی که سبب شده یقینا ازادی عمل سلفی ها در تمامی این جوامع است و این یعنی باید منتظر وحشیگری و ویرانی و تکفیر جنگ مذهبی بیشتر و وسیعتر باشیم.

درعجبم که برخی مسلمین در کشور ما از وحدت اسلامی سخن میگویند! از وحدت میان مسلمانان! و کشورما هم بنا به ارزوی حضرت امام (ره) یک هفته را به این عنوان نامگذاری کرده است و سالهاست که در این هفته کنفرانسهایی با دعوت جمعی از علمای دیکر مذاهب برگزار میشود . اما چه وحدتی؟ میان چه کسانی ؟ کسانی که از الفبای اسلام تا اخرین حرفش از اغازش تا انتهایش بایکدیگر اختلاف و حتی تضاد دارند؟ وحدت را حتی ۱۱ امام معصوم که عاقلترین و برگزیده ترین ها بودن نتوانستند برقرار کنند ان یازده امام معصوم چه امام علی که توانست زمام امور مسلمین را بدست گیرد و چه امامان باقر و صادق که فرصتی بسیار در نشر فرهنگ شیعی داشتتند وحدتی بوجود نیاوردند خلاصه اینکه ۱۵۰۰سال است که مسلمین با یکدیگر در نزاع و درگیری و اختلاف و تکفیر یکدیگرند ایا میتوان در زمانه ی حاضر که این اختلافات و درگیریهای کمتر نشده انتظار وحدت داشت؟!

بازنشر این نوشتار منحصراً در محیط وب، "تنها" بصورت متن کامل و بدون تغییر همراه با ذکر ادرس وبلاگ آزاد است.
 

برچسب‌ها: بیداری اسلامی, خیزشهای عربی, سلفیگری, سوریه و ایران, بهار عربی
+ نوشته شده در  جمعه هفتم تیر 1392ساعت 22:53  توسط محمدمهدی جوکار   |